Afscheid van Marleen Schellekens
En last but not least mag ik het hebben over de onderwijsloopbaan van Marleen Schellekens. Hou u vast, want… dat heb ik nog nooit meegemaakt! Ik heb uren nodig gehad om de reconstructie te maken van de zwerftocht die Marleen doorheen het onderwijs heeft gemaakt. Ze heeft daarbij ongetwijfeld duizenden kilometers afgelegd en een onvoorstelbare flexibiliteit, een grenzeloos aanpassingsvermogen ontwikkeld.
Als mijn informatie juist is, als ik het dossier goed heb geanalyseerd (ik kan u mijn schema’s en voorbereidingen voorleggen), dan ziet het er als volgt uit.
Het eindeloos verhaal begint in het schooljaar 1973-1974. Marleen geeft haar eerste wetenschappelijke lessen in het Instituut Tota Pulchra en het Instituut Onbevlekte Ontvangenis te Oosterzele. In februari van dat eerste schooljaar zien we haar – verrassend! – plots opduiken voor een voltijdse betrekking in de lagere school van Oosterzele!
In haar 2de schooljaar wordt ze al danig op de proef gesteld: ze combineert een opdracht in Evergem (Hof Ter Linden), Kapellen (Mater Salvatorinstituut) en Wetteren (T.I. Mariagaard) voor telkens enkele maanden, wellicht interims.
Ik kan het hier niet tot in het laatste detail uitspitten, maar in de volgende schooljaren zien we Marleen ook nog opduiken in Assenede, Mere en Zulte-Machelen.
Vanaf 1 september 1981 begint de mist op te trekken en komt zij in het Gentse terecht in de scholen van O.L.V. Visitatie. Zij combineert verschillende jaren twee Visitatiescholen: die op het Rerum Novarumplein en de Visitatieschool te St.-Amandsberg, dan weer de Visitatieschool in de Onderstraat en die op het Rerum Novarumplein, ander jaren zijn het dan de Onderstraat en de Visitatiestraat, in 1992-1993 zelfs de drie scholen samen!
Vanaf het schooljaar 1994-1995 geniet Marleen eindelijk, na al die beproevingen, al dat heen en weer geslinger, het genoegen om op één school te mogen staan: de O.L.V. Visitatie in St.-Amandsberg.
In 2000 fusioneert die school evenwel met het St.-Jan Berchmanscollege en Marleen moet noodgedwongen weer naar twee locaties… In 2007 lost ze zelf dat probleem op door halftijds te gaan werken en haar lange, indrukwekkende en complexe loopbaan in schoonheid en relatieve rust af te ronden in de Visitatiestraat.
Marleen, als ik het allemaal goed heb opgeteld, dan ben jij in 15 verschillende scholen aan de slag geweest. Dat verdient een medaille en ongetwijfeld een vermelding in het Guinness Book of Records!
Johan Ackerman
Marleen
(vrij rijmschema, gebracht met lokale tongval door Paul Verbeke)
Aan de deur van C2.6
hing het vol met mooie prentjes,
geleerd op ‘t wetenschapscongres,
speciaal voor al die kleine ventjes.
Ja, Marleen was een ware schetenwapper,
want dat maakt je écht veel knapper.
Na m’neer Archimedes
riepen ook hààr leerlingen Eureka’s,
want door al die goeie les
won ze de wedstrijd met de klas.
Ze was een grote fan
van permanent’ evaluatie:
het swingde helemaal uit de pan,
daarvoor was ’t ware adoratie.
Maar voor ’t pesten van collega’s
krijgt ook zij een waarschuwing,
want bij deliberaties
gaf ze de helft … een waarschuwing.
Chemie of fysica,
voor haar was ’t één pot nat:
kindjes, geen tijd voor and’re prullen,
ga maar schoon uw blaadjes invullen!
Daardoor was dus het handboek
van niet zoveel belang,
zelfs als zei de vakgroep
dat men echt niet zonder kan.
Ze kon ook reclameren
dat weet ge beter nie
op computers en kopiëren
en zelfs op (stiller) … de directie.
Ze stak van alles uit
met veel rook en mis-en-scène.
En op de openschooldag
Loeide daardoor de sirène.
Ze houdt ook van kamperen
en wand’len in de natuur.
Daar kan je nog iets leren:
haar ogen schieten dan weer vuur.
Ze duwde lustig verder
op de pedalen van haar fiets,
maar dat vele pendelen
dat vond ze toch maar niets:
van campus H naar campus V
zowel in regen als in snee(uw)! (vrij rijmschema!)
Technopolis, Illuseum,
overal is ze geweest.
Voor haar was gans het leven
één groot wetenschapsfeest.
En de laatste jaren
viel ze helemaal niet stil:
wat denk je van een oma
die naar Canada reizen wil?
Afscheid nemen vergat ze niet :
voor ieder Sint-Janskruid in een pot.
‘k Moet dat nog altijd zaaien,
waar heb ik dat nu gezet begod?
Geacht publiek, past op uw tellekens,
hou u vast aan uw bretellekens,
want hier komt Marleen … (publiek vult aan) Schellekens!
Paul Verbeke