Driedaagse naar Hoge Venen
Maandag 10 oktober, 7.30 u. Tweeënvijftig enthousiaste wetenschappers en vijf enthousiaste leerkrachten vertrokken met de bus richting kerncentrale van Doel.
Na een dik uurtje kwamen we aan in het bezoekerscentrum. Na het bekijken van een inleidend filmpje, gingen we naar het beveiligde domein. We moesten wel tien controleposten voorbij. Eens binnen bezochten we de koude zone en de koeltorens. Daar hebben we gevoeld hoe hard een koeltoren stroomt en hoeveel lucht (wind) deze aanzuigt.
Na ons bezoek aan de kerncentrale reden we naar het NIRAS in Dessel waar al het Belgisch radioactief afval wordt verwerkt en opgeslagen. Daar hebben ze ons verteld over wat er in de toekomst met het kernafval zal gebeuren. Ze hebben er ook een proef getoond met betrekking tot de halveringstijd van radioactieve elementen en we konden er de alfa- en bètastraling zien in een nevelkamer.
Vanuit Dessel reden we naar de jeugdherberg van Malmedy. ’s Avonds was er een quiz over muziek, wetenschap en nog veel meer. De volgende ochtend werden we om half acht gewekt en reden we met een plaatselijke bus naar Botrange in de Hoge Venen. Voor de middag deden we een excursie biologie en aardrijkskunde onder leiding van meneer Van Nuffel en meneer Clemminck. Tijdens deze excursie ondervonden enkele leerlingen hoe het voelt om in het veen te zakken. Het was de hele tijd aan het miezeren, dus we waren blij toen we ons ’s middags in het Maison Nature bij de picknick rond een houtvuur konden verwarmen. Na de middag keerden we te voet, in vijf groepjes, dwars door de Venen terug naar de jeugdherberg met behulp van kaart en kompas. Het was een lange tocht maar gelukkig is er niemand fout gelopen. Na een warme douche waren we vrij. De meeste leerlingen keken eerst naar het voetbal (Duitsland – België) en daarna speelden we jungle speed, twister of pingpong of zaten we gewoon een beetje te ontspannen in de zetel. Na een korte nacht ruimden we onze kamers op, ontbeten we, en verlieten de jeugdherberg. De bus bracht ons naar Vallon des Chantoirs ten noorden van Remouchamps. Dit is een droog dal (een dal zonder rivier) met veel verdwijngaten (chantoirs) waar een rivier (de Rubicon) ondergronds stroomt. Na een zeer steile afdaling, waar de kans op uitglijden zeer groot was, kwamen we aan een verdwijngat 
(chantoir de Grandchamp) waar we een aantal proeven deden om na te gaan of het oplossingsproces van de kalksteen nog altijd aan de gang is. Hierna keerden we via een nog spectaculairder pad terug naar de bus. Deze bracht ons naar de grotten van Remouchamps waar ons een informatieve wandeling en rustgevende boottocht te wachten stond. Omstreeks vier uur namen we afscheid van onze grappige gids en reden we huiswaarts. Rond achttien uur kwamen we moe maar tevreden in Sint-Amandsberg aan.
Colien Demeyer (5WEWI) en Sirine Benlazreg (5MTWE)