Proclamatie 6des schooljaar 2016-2017

Gepost op 29 juni 2017 om 13:49 • Uncategorized

Klik hier om het volledige fotoalbum te bekijken

Proclamatiespeech van één van de ouders

Twee jaar terug sloot onze oudste dochter haar zesjarige schoolloopbaan Sint-Janscollege af met een verkeerde boeking bij een bouwkamp. Terwijl zij paardenmest smeerde op ijslandse heuvels tegen de klimaatopwarming, zat ik alleen op de diploma-uitreiking vreugde en ontroering op te slorpen. Gelukkig was ik omringd door haar vrienden, hun ouders en haar leerkrachten. Uit wraak voor haar afwezigheid, meldde ik me aan om het ouderdankwoord op te nemen bij de proclamatievering van ons jongste, vandaag dus. Mijn dochters vreesden het ergste. Immers, als je moeder niet alleen je moeder is, maar ook werkzaam in de onderwijswereld, maken volgende ontbijtconversaties kans op historische overlevering.

De 13 jarige beugelgebekte tieners: mama niet zeggen dat je iets met school te maken hebt -zeker niet aan die toffe leerkracht of die strenge; dus op oudercontacten gedroeg ik me zoals elke ouder al legde ik iets teveel vuur aan de schenen van de onderwijsdidactiek van de jonge leerkracht,

De 15 jarige opzichtige geklede pubers met rosse haren, crocqs met niet mis te verstane boodschappen en bergbottines: mamaaa je bent hier niet op het werk he, luister eens naar ons zoals die wreed wijze leerkracht, trek toch geen partij voor de school en die stomme leerkracht

De 17 jarige jongvolwassene met oor voor stoere brommergeluiden en ongemakken voor de eerste mondelinge examens: mam, moet ik een afwezigheidsbriefje voor het auto-rij-examen en dan de les mis van de weinig interessante of juist boeiende leerkracht

In dit dankwoord richt ik me vooreerst tot onszelf, ouders en niet schoolaanverwanten. Dat gaat dus over ma, pa, de plus-omgeving, broers, zussen, oma’s, opa’s, ooms, tantes, neven, nichten, buren …

Van in hun wieg stonden we de kinderen bij wanneer ze letterlijk of figuurlijk na vallen, aan opstaan toe waren. We deelden vreugde en verdriet, moedigden aan, stimuleerden, luisterden soms met veel, soms met weinig geduld. We verwachtten, droomden voor en met hen. Samen met de sociale omgeving waarbij zeker de vrienden van tel zijn, timmerden we mee aan de weg naar groeien tot persoonlijkheid en het behalen van een diploma.

We verdienen dus allen, een facebook ‘i like it’ duim

Vandaag koesteren we als referentiepunt.

Vooral wanneer we menen dat jullie, jeugdigen, een richting inslaan die niet de onze is. Dan zullen we denken aan deze diploma-uitreiking waar we weten dat jullie een doel kunnen bereiken en ons vertrouwen waard zijn.

Vervolgens richt mijn dankwoord zich tot de brede school. Dat gaat dan over de meute leerkrachten, de leidinggevenden, graadscoördinatoren en consoorten, de nonnekes met hun snoepkes, studiemeesters, ondersteuners secretariaat, klusjes- en poetspersoneel, vrijwilligers van schoolraad en oudercomité.

Actief in de onderwijswereld wist ik, dat meerdere goede secundaire scholen het onderwijsgebeuren omarmden en wanneer een positieve schoolreputatie bestaansrecht had. Een instituut als de school dient warmte, discipline en veiligheid als bouwstenen te hebben, aldus humane wetenschappers. Zo ontwikkel je goede persoonlijkheden en/of groepen.

Hoe zat dat nu met deze bouwstenen bij St Janscollege ?

De bouwsteen warmte ? we denken aan de soms te goed werkende chauffage in de klas

Maar meer nog: warmte door talloze praatjes en gesprekken met de leerlingen ; door de leerlingen te laten verstaan dat je ook als leerkracht iets van hen leerde; jaren aan een stuk de roemruchte draken te graven en mee sterren te kijken op klasuitstappen en schoolreizen

Behoud dus de warmte van het lesgeven, de liefde en de passie voor onderwijsgebeuren en de onderwijsorganisatie.

De bouwsteen veiligheid ? we denken aan de fluovestjes op de fiets, of de gegeerde lockertjes

Maar meer nog: veiligheid door respect te geven met vragen als: wat zijn jullie dromen, door om te gaan met hun puberale hormonale try-outs, door gebeurtenissen rond multimedia te duiden- alles wat wij als ouders niet konden of mochten, door slechte punten zien als een signaal, door feedback te geven over wat goed liep en te dialogeren over hoe ze hun talenten konden uitbouwen

De bouwsteen discipline ? we denken aan het spiedend oog van ‘te laat’ als de schoolbel gaat of opmerkingen als de shorts iets teveel vakantiesfeer uitstraalden

Maar meer nog: discipline om te reflecteren op hoe leerlingen leren van elkaar, hoe te investeren in hun sociale vaardigheden, door het serieus nemen van leefregels, door gerichtheid op hun groeipotentieel en het werken aan ‘in monte munera’

De kers op jullie onderwijstaart warmte, veiligheid en discipline is de kern van degelijk onderwijs. Verwijzend naar Plato’s maieutiek en Socrates vroedvrouwenwijsheid, begrijpen jullie onze erkentelijkheid aan allen die erin slaagden, sommige in mindere, maar zonder twijfel met velen in meerdere mate, kennis en wijsheid besloten in elke ziel van onze kinderen, te ontsluiten. Het zijn onuitwisbare indrukken die de afstuderenden leidend zullen blijven in hun verdere levenslang leren.

Een laatste woord tot de brede school.

Jullie zorgden voor een bruisend en dynamisch nest voor onze kinderen. Na de lagere school geloofden mijn man en ik dat Sint-Jans ons vertrouwen waard was. Zoveel jaar verder kregen wij een vreugdeopstoot omdat dit bevestigd werd. Nee niet vandaag bij de proclamatieviering.

Het werd bekrachtigd op de avond van de honderddagenshow, waar we dankzij de typering van de leerkrachten en aanverwanten met opluchting herkenden dat het leerkrachtenkorps een afspiegeling is van de samenleving:

Oef er zit geen ene normale tussen – van iedereen duidelijk een hoekske af

Ons besluit: houden zo

Tot slot bedank ik jullie de jeugd die dit diploma behaalden en daarvoor de nodige inzet leverden.

Gezien het katholiek pedagogisch project van Sint-Janscollege, sluit ik af met 7 werken van barmhartigheid gericht aan een ieder van u die zich vandaag tot feestvarken mag uitroepen.

Als vertegenwoordiger van de ouder universalis ben ik er zeker van dat ik in naam van elke ouder spreek.

1. wordt wie je bent

2. hoe je doel voor ogen

3. koester eenvoud: bewaar het kind in jezelf, lach voldoende en als je te buitengaat aan buitensporigheden of zondes – doe het met mate

4. streef kwaliteit na. YOLO. Benut je rugzak aan ervaring, buig frustratie om tot leermoment. Wees een spiegel voor jezelf, aanvaard je zwakte en bevrijd je van verlieslatende energievreters

5. zoek naar zinvolle activiteiten waar je jezelf in kwijt kan bv een engagement voor de samenleving in je job, vrijwilligerswerk, politiek of gewoon in je naaste omgeving. Zorg voor je privé: maak een goed nest voor jezelf, geliefden en vrienden

6. heb erbarmen met ons ouders. Weet ons wonen als het tegenzit maar ook als het meezit.

Succes bij verdere studies, voor sommigen misschien al een eerste job, succes bij al je verdere ondernemingen

7. Aan elke afstuderende leerling en mijn dochters in het bijzonder: Amor fati

Mijn wraak als ouder was zoet – ik ben voldaan

Chris Frigne (mama van Marte Van Poucke – 6HUW2)